Klasyczna technika raku została opracowana w Japonii na początku 1500 roku. Wykorzystywana do wytwarzania uroczystych naczynia do herbaty buddyjskich mistrzów Zen. Jednym z najsłynniejszych był ośrodek blisko Kioto, gdzie od XVI wieku wytwarzano najcenniejsze czarki do herbaty. 
Słowo "raku" oznacza korzystanie z wolności. Ceramika raku była preferowana przez mistrzów z powodu jej pokory, gustownej bezpretensjonalności, prostoty, naturalności i celowego unikania luksusu ... bardzo ważnych wartości w filozofii Zen.  Do raku należy podchodzić jak do malarstwa czy kompozycji muzycznych. Według Mistrzów Zen, wartościa raku jest jego nieuchwytne, subtelne, ale energiczne piękno.
Cywilizacja zachodnia dodała dodatkowy etap redukcyjny.

Rozgrzane do czerwoności naczynia (temperatura ok. 1000 stopni Celsjusza) wyciąga się z pieca. Następnie poddaje się je redukcji  np. w trocinach. Szkliwa  raku mogą zawierać związki metali, ktore dają metaliczne efekty kolorystyczna lub zostają zredukowane do czystego metalu. Miejsca nieszkliwione ulegają zaczernieniu na skutek penetracji dymu. 
film z wypału

Sezon 2017 otwarty - pierwsze wypały za nami!


Wspomnienia z wcześniejszych  wypałów...



Kalendarium


Wiecej informacji z kalendarium w sekcji Wydarzenia

17.05-26.06.2017

Wystawa "Odnaleźć Afrykę"

10.06.2017

13. Warszawskie Spotkania Ceramiczne


lipiec 2017

Plener w Orońsku